De kunstenaar en zijn werk

Geboren in Mortsel op 15 januari 1969.

Afgestudeerd aan de  Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Antwerpen in 1995,  Meestergraad in de Beeldende Kunsten, richting Vrije grafiek.  Aanvullende studies  zijn Beeldhouwkunst  en verder steeds  ‘autodidactisch’ werkzaam geweest met verschillende media, waaronder fotografie.

Mijn werkterrein bevat tekeningen, grafiek, foto’s, dia’s, experimentele kortfilms en 3-dimensionale installaties.
Sinds 2002 ligt de focus op multi mediale installaties.

Mijn interesse gaat uit naar verloren ruimtes, de architectuur van achter- en zijkantjes van leef- of onleefbare gebieden en hoe deze plekken, onderhevig aan een continue wildgroei en chaos,  een onbedwingbaar denkpatroon blootleggen van structuren, kaders en leidraden.

De focus ligt op de herinnering van zulke plekken en hoe deze als blauwdrukken in ons geheugen worden opgestapeld, verwerkt om dan vervolgens in een andere vorm een eigen bestaan te leiden en nieuwe betekenis te geven.

Het proces van het ontstaan van herinneringen en de werking van het geheugen maakt onmiskenbaar deel uit van het herdefiniëren en transformeren van deze herinneringen tot een beeld. Tijdens het onderzoek naar de werking van het geheugen staat de vraag centraal hoe de beelden van onze herinnering, in wisselwerking met die van de waarneming, tot stand komen en in welke mate we ons hiervan bewust zijn.

De grenzen van logische denkpatronen worden eveneens  afgetast en in vraag gesteld door de aanwezigheid van onvoorspelbare en onstabiele elementen in die menselijke leefwereld.
Het zijn die onvoorspelbare chaosbeelden  zoals rook, water, waarop,  ondanks de diepgewortelde menselijke drang om orde te scheppen, men geen vat op lijkt te krijgen.

In mijn installaties combineer ik verschillende media zoals film, foto, dia, tekeningen en machinale constructies, die beelden generen door de  projecties van en op instabiele dragers zoals rook, water en zand. De installaties kunnen  beschouwd worden als een soort externe site van mijn geheugen waar men doorheen kan wandelen om zo de ruimte fysiek gewaar te worden en vervolgens deze zelf in te vullen met de eigen blauwdrukken. De bezoeker doet tevens betekenis ontstaan door zijn aanwezigheid. Zijn beweging door de ruimte, zijn persoonlijke associaties en beelden, maken hem tot een fysiek onderdeel van de installaties.