PRIVATE DIMENSIONS

Een project-in-progress waarbij in drie stappen (en drie toonperiodes) een bewustzijnsproces wordt onderzocht: van ver tot dichtbij tot binnenin. Van het bewustzijn tot de illusie tot uiteindelijk datgene wat van het bewustzijn overschiet: de herinnering.

De drie onderdelen van Private Dimensions zijn:

  • #1 – Constructions of Chaos (Echo.Base, januari 2008)
  • #2 – Places for Illusions (Echo.Base, juni 2008)
  • #3 – Associations to feed your memory (Echo.Base, november 2008)

Als geheel vormt Private Dimensions een continu groeiende installatie, waarbij de verschillende gebruikte media als een associatief kluwen in elkaar overvloeien en beïnvloeden; samen vormen ze een totaal.

Private Dimensions bestaat tot hiertoe uit drie stadia, waarvan de verschillende onderdelen in elk stadium verbonden zijn met elkaar. Hun bestaan krijgt pas betekenis door de verbanden tussen de werken onderling, maar ook door ruimte en licht. De toeschouwer doet tevens betekenis ontstaan door zijn aanwezigheid. Zijn beweging door de ruimte, zijn persoonlijke associaties en beelden, maken hem tot een fysiek onderdeel van de installaties.

Met de installaties onderzoek ik de werking van het bewustzijn van de menselijke geest, hoe de wereld zich aan ons voordoet, het geheugen en de invloed van onze omgeving. Ik zoek naar de ongrijpbare tussengebieden van de menselijke geest. Ergens tussen verleden en heden, doorheen de tijd en het steeds ontsnappende nu-moment, zoek ik de verhouding tussen herinneringen en de vorming van (nieuwe) beelden. Hoe vormt het beeld van een herinnering zich? Ik zoek de zone op tussen de herinnering en wat ooit de projectie van de werkelijkheid was.

In deze installaties werk ik met verschillende media zoals film, foto, dia, tekeningen en machinale constructies die beelden generen door de projecties van en op instabiele media zoals rook, water en zand.

Deze projecties doen een wereld ontstaan die verwijst naar een beeld van een herinnering uit mijn gedachten waar zich een collectief samenraapsel heeft gevormd van de idee van een ruimte, een plek, zoals bv een stad. De ruimtes die ontstaan zijn deels transparant, invulbaar, je wordt ondergedompeld in een werkelijkheidsillusie. Je bevindt je in een tussenruimte tussen wat zich schijnbaar voordoet, ‘laat schijnen’ en wat fysiek plaats vindt in de ruimtes zelf met gorgelend water en vermalend zand.

Hiermee creëer ik een plek zoals die zich in ons bewustzijn wordt gevormd, een blauwdruk, een soort kaderwerk dat ieder voor zich kan invullen.

De beelden die ontstaan beïnvloeden elkaar én de ruimte, waardoor een bevreemdende dimensie ontstaat van illusionaire ruimtes. Voorbij de rationele geest die patronen opzoekt wordt een wereld gecreëerd tussen werkelijkheid en illusie. Een dimensie verschijnt tussen bewust en onbewust, tussen gedachte en beeld. Het is een ruimte die zich opent tussen de projectie van een machine en de projecties van onze geest.

Met de installaties maak ik sites die je kan beschouwen als een soort externe ruimte van mijn geheugen waar je doorheen kan wandelen om zo de ruimte fysiek gewaar te worden en vervolgens deze zelf in te vullen met je eigen blauwdrukken.